شب عروسیه، آخره شبه ، خیلی سر و صدا هست. میگن عروس رفته تو اتاق لباسهاشو عوض کنه هر چی منتظر شدن برنگشته، در را هم قفل کرده. داماد سروسیمه پشت در راه میره داره از نگرانی و ناراحتی دیوونه می شه. مامان بابای دختره پشت در داد میزنند: مریم ، دخترم ، در را باز کن. مریم جان سالمی ؟؟؟ آخرش داماد طاقت نمیاره با هر مصیبتی شده در رو می شکنه میرند تو. مریم ناز مامان بابا مثل یه عروسک زیبا کف اتاق خوابیده. لباس قشنگ عروسیش با خون یکی شده ، ولی رو لباش لبخنده! همه مات و مبهوت دارند به این صحنه نگاه می کنند. کنار دست مریم یه کاغذ هست، یه کاغذی که با خون یکی شده. بابای مریم میره جلو هنوزم چیزی را که میبینه باور نمی کنه، با دستایی لرزان کاغذ را بر میداره، بازش می کنه و می خونه

 :

سلام عزیزم. دارم برات نامه می نویسم. آخرین نامه ی زندگیمو. آخه اینجا آخر خط زندگیمه. کاش منو تو لباس عروسی می دیدی. مگه نه اینکه همیشه آرزوت همین بود؟! علی جان دارم میرم. دارم میرم که بدونی تا آخرش رو حرفام ایستادم. می بینی علی بازم تونستم باهات حرف بزنم

 .

دیدی بهت گفتم باز هم با هم حرف می زنیم. ولی کاش منم حرفای تو را می شنیدم. دارم میرم چون قسم خوردم ، تو هم خوردی، یادته؟! گفتم یا تو یا مرگ، تو هم گفتی ، یادته؟! علی تو اینجا نیستی، من تو لباس عروسم ولی تو کجایی؟! داماد قلبم تویی، چرا کنارم نمیای؟! کاش بودی می دیدی مریمت چطوری داره لباس عروسیشو با خون رگش رنگ می کنه. کاش بودی و می دیدی مریمت تا آخرش رو حرفاش موند. علی مریمت داره میره که بهت ثابت کنه دوستت داشت. حالا که چشمام دارند سیاهی میرند، حالا که همه بدنم داره می لرزه ، همه زندگیم مثل یه سریال از جلوی چشمام میگذره. روزی که نگاهم تو نگاهت گره خورد، یادته؟! روزی که دلامون لرزید، یادته؟! روزای خوب عاشقیمون، یادته؟! نقشه های آیندمون، یادته؟! علی من یادمه، یادمه چطور بزرگترهامون، همونهایی که همه زندگیشون بودیم پا روی قلب هردومون گذاشتند. یادمه روزی که بابات از خونه پرتت کرد بیرون که اگه دوستش داری تنها برو سراغش

 .

یادمه روزی که بابام خوابوند زیر گوشت که دیگه حق نداری اسمشو بیاری. یادته اون روز چقدر گریه کردم، تو اشکامو پاک کردی و گفتی گریه می کنی چشمات قشنگتر می شه! می گفتی که من بخندم. علی حالا بیا ببین چشمام به اندازه کافی قشنگ شده یا بازم گریه کنم. هنوز یادمه روزی که بابات فرستادت شهر غریب که چشمات تو چشمای من نیافته ولی نمی دونست عشق تو ، تو قلب منه نه تو چشمام. روزی که بابام ما را از شهر و دیار آواره کرد چون من دل به عشقی داده بودم که دستاش خالی بود که واسه آینده ام پول نداشت ولی نمی دونست آرزوهای من تو نگاه تو بود نه تو دستات. دارم به قولم عمل می کنم. هنوزم رو حرفم هستم یا تو یا مرگ. پامو از این اتاق بزارم بیرون دیگه مال تو نیستم دیگه تو را ندارم. نمی تونم ببینم بجای دستای گرم تو ، دستای یخ زده ی غریبه ایی تو دستام باشه. همین جا تمومش می کنم. واسه مردن دیگه از بابام اجازه نمی خوام. وای علی کاش بودی می دیدی رنگ قرمز خون با رنگ سفید لباس عروس چقدر بهم میان! عزیزم دیگه نای نوشتن ندارم. دلم برات خیلی تنگ شده. می خوام ببینمت. دستم می لرزه. طرح چشمات پیشه رومه. دستمو بگیر. منم باهات میام

 ….

پدر مریم نامه تو دستشه ، کمرش شکست ، بالای سر جنازه ی دختر قشنگش ایستاده و گریه می کنه. سرشو بر گردوند که به جمعیت بهت زده و داغدار پشت سرش بگه چه خاکی تو سرش شده که توی چهار چوب در یه قامت آشنا می بینه. آره پدر علی بود، اونم یه نامه تو دستشه، چشماش قرمزه، صورتش با اشک یکی شده بود. نگاه دو تا پدر تو هم گره خورد نگاهی که خیلی حرفها توش بود. هر دو سکوت کردند و بهم نگاه کردند سکوتی که فریاد دردهاشون بود. پدر علی هم اومده بود نامه ی پسرشو برسونه بدست مریم اومده بود که بگه پسرش به قولش عمل کرده ولی دیر رسیده بود. حالا همه چیز تمام شده بود و کتاب عشق علی و مریم بسته شده. حالا دیگه دو تا قلب نادم و پشیمون دو پدر مونده و اشکای سرد دو مادر و یه دل داغ دیده از یه داماد نگون بخت! مابقی هر چی مونده گذر زمانه و آینده و باز هم اشتباهاتی که فرصتی واسه جبران پیدا نمی کنند

 

نظر نذاری خیلی نامردیدل شکستهدل شکسته

 

+ نوشته شده در ۱۳٩۱/۱۱/۱۸ساعت ۱٢:۳٧ ‎ق.ظ توسط amir tanhayi نظرات ()



 

روزی دختری از پسری که عاشقش

بود پرسید …:  

                                    
چرا مرا دوست داری …؟

                    
چرا عاشقم هستی …؟  

                     
پسر گفت …:

                                      
نمی توانم دلیل خاصی را بگویم اما از

 

 اعماق قلبم دوستت دارم …


دختر گفت …:

                                     
وقتی نمی توانی دلیلی برای دوست

 

 داشتن پیدا کنی چگونه می توانی

 

بگویی عاشقم هستی .!.!.؟

               

پسر گفت… :                                             
واقعا دلیلش را نمی دانم اما می

 

توانم ثابت کنم که دوستت دارم …


دختر گفت …:

                                     
اثبات.!.!.؟  

                                           
نه من فقط دلیل عشقت را می

 خواهم …                                              
شوهر دوستم به راحتی دلیل دوست

 

 داشتنش را برای او توضیح می

 

دهد…                                                 
اما تو نمی توانی این کار را بکنی …

    
پسر گفت …:

                                                                  
خوب …      

                                          
من تو رو دوست دارم …

                          
چون …    

                                              
زیبا هستی…  

                                   
 چون…  

                                             
صدای تو گیراست …  

                         
چون…    

                                            
جذاب و دوست داشتنی هستی…

      
چون …

                                               
باملاحظه و بافکر هستی …  

             
چون …  

                                              
به من توجه و محبت می کنی …

        
تو را به خاطر لبخندت …    

                    
دوست دارم …    

                                   
به خاطر تمامی حرکاتت…    

               
دوست دارم …    

                                  
دختر از سخنان پسر بسیار خشنود

 شد … 


چند روز بعد …  

                                  
دختر تصادف کرد و به کما رفت…  

       
پسر نامه ای را کنار تخت او گذاشت…

    
نامه بدین شرح بود …:

                       
عزیز دلم …

                                        
تو رو به خاطر صدای گیرایت دوست

 

 دارم …

                                              

اکنون دیگر حرف نمی زنی …    

         
پس نمی توانم دوستت داشته

باشم …

 

دوستت دارم …

                                  
چون به من توجه و محبت می کنی

… 
چون اکنون قادر به محبت کردن به من

 

 نیستی…                                            
نمی توانم دوستت داشته باشم…

      
تو را به خاطر لبخندت و تمامی

 

 

       حرکاتت دوست دارم …

                      

آیا اکنون می توانی بخندی …؟

 

 

         
می توانی هیچ حرکتی بکنی …؟

 

        
پس دوستت ندارم …

 

                           
اگر عشق احتیاج به دلیل داشته

 

   باشد…                                               
در زمان هایی مثل الان…

 

                    
هیچ دلیلی برای دوست داشتنت

 

 ندارم…                                                

آیا عشق واقعا به دلیل نیاز دار…؟  

     
نه هرگز…                                           
و من هنوز دوستت دارم ...                      

اگه نظر ندی ایشالامورچه گازت بگیره

+ نوشته شده در ۱۳٩۱/۱۱/۱٥ساعت ٧:٤٠ ‎ق.ظ توسط amir tanhayi نظرات ()



 

 

 

 

 

 

به سلامتی مادر که بخاطر ما هیکلش بهم خورد

به سلامتی دریا که همه با لبش خاطره دارن

به سلامتی پسری که داره به سلامتی دوست دخترش عرق میخوره ولی نمیدونه که دوست دخترش داره زیره یکی دیگه عرق میکنه

* به سلامتی کسی که وقتی بردم گفت :
اون رفیــــــــــــــــــــــــق منه .......
وقتی باختم گفت : من رفیـــــــــــــــــــــــــــقتم ......


*به سلامتی دریاچه اورمیه...
نه بخاطر اینکه مظلومه فقط به خاطر اینکه هیچ وقتی اجازه نداد کسی توش غرق بشه...


*به سلامتی‌ اون بچه‌ای که شیمی‌ درمانی کرده همه ی موهاش ریخته،
به باباش میگه بابا من الان شدم مثل رونالدو یا روبرتو کارلوس؟
باباش میگه قربونت برم از همه اونا تو خوش تیپ تری ....


*به سلامتی همه اونایی که خطشون اعتباریه ولی معرفتشون دایمیه!

 

*به سلامتی اونایی که به پدر و مادرشون احترام میذارن و میدونن تو خونه ای که
بزرگترها کوچک شوند؛ کوچکترها هرگز بزرگ نمیشوند .

 

*به سلامتی همه باباهایی که رمز تموم کارتهای بانکیشون شماره شناسنامشونه...

 

*به سلامتی مادر که بخاطر ما هیکلش به هم خورد.


*به سلامتی کسی که دید تو تاکسی بغلیش پول نداره
به راننده گفت :پول خورد ندارم مال همه رو حساب کن....!


* به سلامتی بیل!
که هرچه ‌قدر بره تو خاک، بازم برّاق‌تر می‌شه.


* به سلامتی سیم خاردار!
که پشت و رو نداره


* به سلامتی اونی که بی کسه، ولی ناکس نیست


* به سلامتی اونی که باخت تا رفیقش برنده باشه


* به سلامتی آسمون که با اون همه ستاره اش یه ذره ادعا نداره
در حالی که یه سرهنگ با سه تا ستاره اش دهن عالم و آدمو سرویس کرده


*به سلامتی‌ اون پسری که وقتی‌ تو خیابون نگاهش به یه دختر ناز و خوشگل میفته بازم سرشو میندازه پایین و زیر لب میگه: اگه آخرشم باشی‌... انگشت کوچیکهٔ عشقم هم نیستی


* به سلامتی اونایی که
چه عشقشون پیششون باشه چه نباشه چشمشون مثل فانوس دریایی نمی چرخه...*
به سلامتی اونایی که تو اوج سختی ها و مشکلات به جای اینکه ترکمون کنن درکمون میکنن...

 

* به سلامتی مداد پاک کن
که به خاطر اشتباه دیگران خودشو کوچیک میکنه...

 

* به سلامتی اون دلی که هزار بار شکست
ولی هنوزم شکستن بلد نیست...

 

*به سلامتی مادر...
که وقتی غذا سر سفره کم بیاد اولین کسی که از اون غذا دوس نداره خودشه...

 

*به سلامتی حلقه های زنجیر که زیر برف و بارون میمونن زنگ میزنن ولی هم دیگه رو ول نمیکنن

 

* گل آفتابگردان را گفتند: چراشبها سرت را پایین می اندازی؟ گفت :ستاره چشمک میزند، نمیخواهم به خورشید خیانت کنم..........

به سلامتی همه اونایی که مثل گل آفتابگردان هستن

نظریادت نره ها

 

+ نوشته شده در ۱۳٩۱/۱۱/٩ساعت ٥:٢٠ ‎ب.ظ توسط amir tanhayi نظرات ()